رفته خدایا ازین مردم خستم ازین ادمایی که از جدا شدنمون خوشحالن خستم

خدایا چرااااااااااااااااااااااا"؟خدایا تو که میدونستی جز اون کسی ندارم تو که

میدونستی اگه بره همه ی ادمایی  که بخاطرش تو روشون وایستادم نابودم میکنن

خدایا باور کنم این کابوسو؟خستم خیلی خستم خدایا تورو به خداییت قسم این

کابوسو تمومش کن دیگه نمیتونم خدایا خواهش میکنم..........

تو که منو نمی خواستی

 برای چی اومدی تو زندگیم

تو که منو دوست نداشتی

برای چی گفتی دوست دارم

تو که ازمن فراری بودی

برای چی پیشم می موندی

تو که ازمن متنفر بودی

برای چی شاد می کردی دلمو

تو  که عاشقم نبودی

برای چی می گفتی عاشقتم

تو که می گفتی دوست دارم

برای چی می شکوندی دلمو

خیلی حیف شد عشق خوبم چرا پیش من نموندی

هدفم یکی شدن بود چرا به اینجا رسوندی

یه دفعه شدی غریبه من تلاشم موندنت بود

دیگه وقت رفتنت بود

برو هرجا که دلت خواست رفتی عشقم به سلامت

برو هرجا که دلت خواست رفتی عشقم به سلامت

برو عشقم به سلامت

آسمون صاف و قشنگه بعد رفتنت هنوزم

برای برگشتن تو چشم به جاده نمی دوزم

اینو می دونم یه روزی یه کسی میاد دوباره

قدر حسمو بدونه

عاشقم بشه بمونه

هنوز از راه نرسیده

از جدایی ها نخونه

برو هرجا که دلت خواست رفتی عشقم به سلامت

پیش میاد بازم دوباره به کسی دل کنه عادت

پیش میاد بازم دوباره به کسی دل کنه عادت

یه روز تموم دنیا رو به عشق تو میخواستم

تو باغچه ی آرزوهام عشق تو رو میکاشتم

هر چی میگفتی حرفاتو رویه چشام میذاشتم

به خاطر با تو بودن من از همه گذشتم

اما تو گفتی بینمون هر چی که بود تموم شد

جمله های دوستت دارم تو دفترم حروم شد

از تو برام چی مونده جز گریه و غصه و درد

یه اتفاق ساده بود از تو منو جدا کرد

نمیدونم چرا فلک ما رو به هم نشون داد

ما رو از اولش خدا واسه جدایی جون داد

حالا تو تنگی قفس غم تو دلم نشسته

من موندم و تنهایی و بال و پرای خسته

رفتی منو با بی کسی تنها گذاشتی اما

اینجا یکی عاشقونه پای چشات نشسته

فدای مهربونیات اگه دلم شکسته

برو فدای خنده هات گریه چشام و بسته

رفیق نیمه راه من برو خدانگهدار

یادت باشه به یادته عاشق دلشکسته

و باز هم من ماندم و احساسی که از تو سرشار می شود،اگر دست من بود هر ثانیه هزار برگه ی کاغذ را به احترام حسی که از وجود تو مرا در برگرفته پر می کردم ولی گاهی باید به دقیقه ها احترام کرد و سکوت شان را با بی حرمتی نشکست!

دیروز دلم گرفته بود و امروز آرام می شوم می دانم تحمل کردنم کاری راحت نیست وقتی که احساس مرا بازیچه ی دست رویا قرار می دهد ولی تو بگو من اگر خیال نبافم پس چه ببافم ؟ این روزها آن قدر شکستنی شدم که با یک تلنگری در هم می پاشم و ساعت ها گریه می کنم تو به جای این که مرا آرام کنی تحمل کن تا چشم های نیمه باز شاعری تنها بسته شود چون هیچ کس به اندازه ی تو مرا تنها نگذاشت به همین خاطر است که تنهایی را دوست دارم، دوست ندارم که تنها یادگار تو را از دست بدهم وقتی دستان تو را گرفته اند نمی دانم که و چگونه فقط می دانم کم است جای دست هایت در خلوت گیسوان من!

برای من گفتن این جمله هایی که می نویسم کار راحتی نیست! نه به این خاطر که حرف هایم دروغ است بلکه حرف زدن زیاد را دوست ندارم، بر عکس زیاد حرف زدن تو را در لابه لای حجم سکوتم دوست دارم.

من دوست دارم ثانیه هایم را از نفس های تو پرکنم و خودم را لابه لای فضای خالی آن جاسازی کنم و با لبخند عاشقانه ای در آغوشت منفجر شوم.
کم کم دارم به خودم شک می کنم تو چطور؟

دیروز آن نامه ی دلتنگ گرفته و امروز ..... عجیب است هوا را که سال ها از ما دور است می شود پیش بینی کرد ولی احساس شاعر را نه!
به هر حال من چه دلتنگ باشم و گرفته و چه لبریز از خیال بارانی تو، دوستت دارم و کیست هم چون من این گونه تو را بنویسد و باور کند.  

بغضی گرفته که از لبخند عاشقانه ات شکفت

برگ زرد پاییزی که زیر سایه ی نگاهت شکست

نمی دونم از کجا شروع کنم قصه ی تلخ سادگیمو  نمیدونم چرا قسمت میکنم روز های خوب زندگیمو

چرا تو اول قصه همه دوستم میدارن وسط قصه که میشه سربسرمن میزارن تا میخواد قصه تموم شه همه

تنهام میزارن میتونم مثل همه دورنگ باشم دل نبازم میتونم مثل همه یه عشق بادی بسازم تا با یک نیش زبون

بترکه خراب بشه  تا بیان جمش کنن حباب دل سراب بشه میتونم بازی کنم با عشق احساس کسی میتونم

درست کنم ترس دل و دلواپسی میتونم دروغ بگم تا خودمو شولی کنم میتونم پشت دلا قاعم بشم کمین کنم 

ولی

با این همه حرفا بازم منم مثل اونا یه دوروغگو میشمو همیشه ورد زنونا یه نفر پیدا بشه به من بگه چیکار

کنم با چه تیری اونی که دوستش دارم شکار کنم من باید از چی بفهم چه کسی دوستم  تو دنیا اصلا عشق

واقعی وجود داره!؟

مرگ پایانی بر این پرواز شکست گونه باشد و آغاز رهایی...!

 نه از قبیله ابرم، نه از تبار کویرم که بی بهانه بگریم، و بی ترانه بمیرم ستاره ای

به درخشندگی ماه که دیری است به دست توده ای از ابرهای تیره اسیرم فرو نمی کشد این

آب ، آتش عطشم را خوشا که باز بیفتد به چشمه سار مسیرم دلم گرفته برایت ولی اجازه

ندارم که از نسیم و پرنده، سراغی از تو بگیرم

خدایا عاصی و خسته به درگاه تو رو کردم نماز عشق را آخر به خون دل وضو کردم دلم

دیگر به جان آمد در این شبهای تنهایی بیا بشنو تو فریادی که پنهان در گلو کردم

دلم گرفته ار آدمایی که میگن دوستدارم

اما معنی شو نمیدونن..........

از آدمایی که می خوان مال اونا باشی

اما خودشون مال تو نیستن........

از اونایی که زیر بارون برات میمیرن

اما وقتی که آفتاب میشه همه چی یادشون میره.....

از عمق احساسم !

می نویسم تا شاید بدانی که طپش قلبم در سینه به خاطر توست .

برای تو می نویسم ...

که بدانی تو بودی آن یگانه عشقی که در لا به لای خرابه های قلبم لانه گزید،

و از آنها گلستانی جاودانه ساخت .

برای تو می نویسم ...

تا بدانی دوری ات برای من مثل دوری ماهی از آب است،

و دوری کبوتر از آسمان.

برای تو می نویسم اینک از عمق وجودم ...

با فریادی خاموش که در لا به لای هیاهوی عشقت گم شده است !

برای تو می نویسم اینک تا بدانی :

..:: دوستت دارم ::.. 

عمیق ترین درد در زندگی مردن نیست ،

بلکه ناتمام ماندن قشنگترین داستان زندگی است که

 مجبوری آخرش را با جدایی به سرانجام رسانی .

عمیق ترین درد در زندگی مردن نیست ،

 بلکه نداشتن یک همراه واقعی است که در سخت ترین شرایط همدم تو باشد

عمیق ترین درد در زندگی مردن نیست ،

بلکه به دست فراموشی سپردن قشنگ ترین احساس زندگی است .

 عمیق ترین درد در زندگی مردن نیست ،

بلکه نداشتن کسی است که الفبای دوست داشتن را برایت تکرار کند.

  و تو از او رسم محبت بیاموزی .

عمیق ترین درد در زندگی مردن نیست ،

بلکه گذاشتن سدی در برابر رودی است که از چشمانت جاری است.

عمیق ترین درد در زندگی مردن نیست،

بلکه یخ بستن وجود آدم ها و بستن چشمها است

عمیق ترین درد در زندگی مردن نیست

بلکه پنهان کردن قلبی است که به اسفناک ترین حالت شکسته شده

.عمیق ترین درد در زندگی مردن نیست ،

بلکه نداشتن شانه های محکمی است که

با تو دیگر عشق قصه نیست ، لحظه هایم مثل گذشته سرد نیست

با تو زندگی ام زیر و رو شد ، حال من از این رو به آن رو شد

با تو گذشتم از پلهای تنهایی ، رسیدم به اوج آسمان آبی

عطر تو میدهد به من نفس ، با تو رها شدم از آن قفس

آمدی و گرفتی دستهایم را ، باور ندارم با تو بودن را

میدهد به من هوای عشق نفسهایت ،میدهد به من شوق زندگی گرمی دستهایت

بپذیر که دنیای عاشقانه ما همیشگیست ، عشق در قلب من و تو ماندنیست

هر چه دلم خواست همان شد و اینگونه شد که دلم عاشقت شد

مرا در زیر سایه قلبت جا دادی و همین شد که قلبم به عشقت پناه آورد

آری با تو دیگر عشق قصه نیست ، حقیقت است این روزها و لحظه ها

حقیقت است که دوستت دارم ، حقیقت است که با تو هیچ غمی ندارم

حقیقت است که دنیا را نمیخواهم بی تو ، مگر میشود این زندگی بدون تو؟

در آغوش تو ، محکم فشرده ام تو را در آغوشم ،

میمیریم برای هم ، مینیشنی بر روی پاهای من و میبوسم لبهایت را....

با تو بودن همیشه تکراریست برای تپشهای قلبم ،

با تو بودن همیشه تکراریست برای اینکه حس کنم  

عشق چیست و عاشق تو بودن چه لذتی دارد

چه اتفاق زیبایی بود تو را دیدن ، چه حادثه شیرینی بود تو را داشتن

با تو بودن همین است ، اینکه تا ابد شدی دنیایم ،  

اینکه تا ابد شدی مرحمی برای قلب تنهایم

قلبی که دیگر با تو تنها نیست ، درهای قلبم دیگر برای کسی باز نیست ،